( 71 ) انْجَذَمَ : گسيخته و قطع شد . ( 72 ) السَّوَارِى : جمع « ساريه » ، پايه‌ها و ستونها . ( 73 ) النَحْر : اصل و بنياد . ( 74 ) دَرَسَتْ : مندرس و كهنه شد . ( 75 ) الشُرُكُ : جمع « شراك » ، راهها و مسيرها . ( 76 ) المَنَاهِل : جمع « منهل » ، آبشخورها . ( 77 ) الاخْفَاف : جمع « خُفّ » ، كف پاهاى شتر . ( 78 ) الاظْلَاف : جمع « ظلف » ، سمهاى گاو و گوسفند و مانند آن كه داراى شكاف است . ( 79 ) السَنَابِكُ : جمع « سنبك » ، نوك سمهاى حيواناتى مانند اسب ، قاطر و خر . ( 80 ) اللَجَأ : پناهگاه ، هر چيزى كه به آن پناه برند و بدان چنگ زنند . ( 81 ) العَيْبَةُ : ظرف . ( 82 ) المَوْئِلُ : محل رجوع و بازگشت . ( 83 ) الفَرائِص : جمع « فريصة » گوشتى كه بين پهلو و شانه حيوان قرار دارد و پيوسته لرزان است . ( 84 ) الثُبُور : هلاكت . ( 85 ) الْغَالِى : مبالغه كننده ، كسى كه از حد تجاوز كند . خطبهء 3 ( 86 ) تَقَمَّصَهَا : همچون لباس آن را ( خلافت ) پوشيد . ( 87 ) سَدَلْتُ : فرو گذاشتم و رها كردم . ( 88 ) طَوَى عَنْهَا كَشْحاً : از آن دورى گزيد و كناره گرفت . ( 89 ) الْجَذّاء : بريده و قطع شده . ( 90 ) طَخْيَة : ظلمت ، تاريكى . ( 91 ) أحْجَى : لازم‌تر ، معقول‌تر . ( 92 ) الشَجَا : استخوان يا هر چيزى كه راه گلو را ببندد . ( 93 ) التُرَاث : ميراث . ( 94 ) ادْلَى بِهَا : آن را آويخت . ( 95 ) الكُور : پالان ، پالان با لوازم آن . ( 96 ) يَسْتَقِيلُها : از آن ( خلافت ) استعفاء مىكرد . ( 97 ) تَشَطّرا ضَرْعَيْها : دو پستان خلافت را ( بين خود ) تقسيم كردند . ( 98 ) كَلْم : زخم و جراحت . ( 99 ) الْعِثار : لغزش و سقوط ، به رو افتادن . ( 100 ) الصَّعْبَةُ مِنَ الإِبِل : شترى كه رام